تبلیغات
Обо всём - БА́БУШКА И ВО́ВКА
Обо всём


БА́БУШКА И ВО́ВКА

 

۞БА́БУШКА И ВО́ВКА۞

 

Ра́ньше Во́вка , его́ мать и оте́ц жи́ли на се́вере , в  Му́рманске. Но три го́да наза́д его́ мать заболе́ла и умерла́.

Его́ оте́ц , капита́н , ча́сто быва́л в мо́ре , и снача́ла сосе́дка брала́ Во́вку к себе́ домо́й. А пото́м оте́ц реши́л отпра́вить его́ на кани́кулы в дере́вню к бабушке.

Снача́ла ба́бушка ему́ не понра́вилась. Во́вка привы́к, что все друзья и знако́мые о́чень жале́ли его́ . А ба́бушка не жале́ла его .

В пе́рвый же день , когда́ оте́ц уе́хал, Во́вка разби́л но́гу. У него́ о́чень боле́ла нога́, и он до́лго и гро́мко пла́кал. Но ба́бушка споко́йно сказа́ла ему́: (Не плачь!Ты уже́ не ма́ленький!). А пото́м посла́ла его́ в магази́н за хле́бом и Во́вка пошёл.

_Вот вам хлеб.

_Ты что э́то, как ты разгова́риваешь? _серди́то сказа́ла ба́бушка.

Во́вка малча́л. Он сказа́л, что не хо́чет у́жинать, и ду́мал что ба́бушка спро́сит , почему́ , и обяза́тельно даст ему́ поу́жинать. Но ба́бушка ничего́ не спроси́ла и не дала́ ему́ у́жин. У́тром Во́вка до́лжен был принести́ воды́, купи́ть хле́ба в магази́не, а пото́м ещё помога́ть ба́бушка в по́ле.

Во́вка всё э́то о́чень не нра́вилось. Одна́жды он сказа́л ба́бушке: ((Напиши́те отцу́, что́бы он прие́хал и взял меня́)).

_ничего́,привы́кнешь,_отве́тила ба́бушка.

_ Я всё расскажу́ отцу́ . Почему́ я до́лжен всё вре́мя рабо́тать? У меня́ сейча́с кани́кулы, и мне ну́жно отдыха́ть, а я це́лый день рабо́таю.

_Други́е рабо́тают, и ты не ма́ленький.

_ Я ещё то́лько во второ́м кла́ссе учу́сь!Мне де́вять лет всего́.

_Вот я и говорю́, что ты уже́ большо́й. Когда́ мне бы́ло де́вять лет , я уже́ в по́ле рабо́тала.

Тогда́ Во́вка реши́л де́лать всё о́чень пло́хо.Он ду́мал , что бу́дет де́лать всё о́чень пло́хо, ба́бушка не бу́дет заставля́ть его́ рабо́тать. Одна́жды он не пошёл в магази́н, ве́чером ба́бушка сказа́ла: (( Сего́дня не бу́дем у́жинать.У нас нет хле́ба.)).Во́вка пошёл спать голо́дный.((И ничего́ тебе́ не помо́жеть,_сказа́ла ему́ ба́бушка, кото́рая  всё поняла́._ Ты бу́дешь здесь жить и привы́кнешь рабо́тать. И ещё полю́бишь свою ба́бушку.))

Во́вка серди́то посмотре́л на неё , но ничего́ не сказа́л.

На сле́дующий день Во́вка расказа́л о ба́бушке своему́ дру́гу Вите. Но Ви́тя сказа́л ему: _ Ты ещё не зна́ешь её ,она что хо́чешь мо́жет сде́лать. Её в дере́вне все о́чень лю́бят. Она мно́го зна́ет. Она́ да́же уме́ет лечи́ть. У одного́ на́шего сосе́да о́чень боле́ла голова́. И лека́рства ему́ не помога́ли. А твоя́ ба́бушка бы́стро вы́лечила его́, тра́вами.

_ А что она́ ещё уме́ет де́лать?_ спроси́л с интере́сом Вовка.

_Всё,_отве́тил Ви́тя._ Она́ зна́ет все дере́вья в лесу́ и все тра́вы. А ещё она́ всегда́ зна́ет , что челове́к ду́мает.

_ Это пра́вда,_ сказа́л Во́вка._ Она́ всегда́ зна́ет, что я ду́маю.

Во́вка ви́дел , что ба́бушка всё уме́ла де́лать, что она́ мно́го рабо́тала до́ма и в по́ле.Одна́жды они́ вме́сте пошли́ в лес. В лесу́ она́ была́, как у себя́ до́ма: ка́ждая трава́ , ка́ждое де́рево бы́ли ей знако́мы. Ба́бушка показа́ла Во́вке ра́зные тра́вы: Вот э́та тра́ва хорошо́ ле́чит, е́сли голова́ боли́т, а вот э́та, е́сли се́рдце боли́т.

_ А отку́да ты всё э́то зна́ешь?_спроси́л Во́вка.

_ Я всю жизнь в дере́вне живу́, моя́ мать хорошо́ зна́ла тра́вы и мне всё рассказа́ла.

_ Ба́бушка , а как ты одного́ челове́ка вы́лечила?_ реши́л спроси́ть Во́вка.

_ Како́го челове́ка?

_ Из ва́шей дере́вни ,у кото́рого голога́ о́чень боле́ла и кото́рому лека́рства не помога́ли.

_ Я уже́ и забы́ла о нём,_ сказа́ла ба́бушка._ Как вы́лечила? Ви́дишь , я зна́ю тра́вы , кото́рые помога́ют, когда́ голова́ боли́т.

_ А почему́ ему́ лека́рства не помогли́?

_ Потому́ что он не ве́рил, что мо́жет вы́здороветь.

_ А тебе́ пове́рил?

_ Да, я дала ему траву и сказала , что через три дня он будет здоро́в. Ва́жно, что он пове́рил мне.

Тепе́рь ба́бушка нра́вилась Во́вке. Она́ расска́зывала интере́сные исто́рии.

Во́вка ви́дел, что ба́бушка мно́го зна́ет. Он тепе́рь с удово́льствием де́лал всё, что спроси́ла ба́бушка, он хоте́л помо́чь ей. Ему́ нра́вилось, что ба́бушка не жале́ла его́, как ма́ленького, а хоте́ла, что́бы он всё де́лал, как большо́й.

Ле́то ко́нчилось, пришла́ телегра́мма из Му́рманска. Ба́бушка прочита́ла её и сказа́ла: (( Ну, ра́дуйся)).

_ Оте́ц е́дет?

_ Не е́дет, а ты до́лжен е́хать.

_ Почему́? _ спроси́л Во́вка.

_ Потому́ что он оте́ц, и хо́чет, что́бы ты прие́хал.

_ А как же ты бу́дешь жить? Одна́?

_ Если захо́чешь _ пре́дешь ко мне опя́ть, а е́сли не захо́чешь_ зна́чит, плоха́я у тебя́ ба́бушка.

Во́вка хоте́л сказа́ть ба́бушке, что о́чень лю́бит ей, но не мог. Он стоя́л и пла́кал.

(А. Аксёнова)

 

 

مادر بزرگ و وِوکا(نام پسر بچه)

 

 

در گذشته ووکا بهمراه مادر و پدرش در شمال در شهر مورمانسکه زندگی میکردند.اما سه سال قبل مادر ووکا مریض شد و از دنیا رفت.

پدر او کاپیتان اغلب در دریا بود و در ابتدا زن همسایه ووکا را نزد خود به خانه اش برد.و سپس پدرتصمیم گرفت برای تعطیلات او را به روستا نزد مادر بزرگ بفرستد.

در ابتدا او مادر بزرگ را دوست نداشت.او عادت کرده بود که دوستان و آشنایان نسبت به او دلسوزی میکردند ،اما مادر بزرگ دلش به حال او نمیسوخت.

یک روز وقتی پدر رفت ووکا پایش را زخمی کرد.او درد شدیدی در پایش داشت و بمدت طولانی و با صدای بلند گریه کرد،ولی مادر بزرگ با آرامش به او گفت: (گریه نکن،تو دیگه بچه نیستی) و سپس او را برای خرید پنیر به مغازه فرستاد و ووکا رفت.

_بفرمایید اینم پنیر.

_مادر بزرگ با حالتی جدی گفت:این(زخم و یا دردی که در پایت بود)همون چیزیه که تواینقدر در موردش صحبت میکنی؟

ووکا قهر کرد.او گفت که نمیخواهد شام بخورد و فکر میکرد که مادر بزرگ دلیلش رو میپرسد وحتما او را مجبور به شام خوردن میکند ،ولی مادر بزرگ چیزی از او نپرسید و برای او شام آماده نکرد.صبح ووکا میبایستی آب می اورد،از مغازه پنیر میخرید و سپس باز هم به مادر بزرگ در مزرعه کمک میکرد.

ووکا از همه ی اینها بدش می آمد و یک روز به مادر بزرگ گفت که به پدر نامه بنویس و بگو که بیاید و من را ببرد.

_مادر بزرگ گفت:چیزی نیست،عادت میکنی.

_من همه چیز رو به پدر میگم.برای چی من باید تمام وقت کار کنم؟من الآن تو تعطیلات هستم و باید استراحت کنم ولی تمام روز رو کار میکنم.

_بقیه هم کار میکنند و تو بچه نیستی.

_من هنوزفقط در کلاس دوم تحصیل میکنم!همش هشت سال سن دارم.

_و منم همینو گفتم که تو دیگه بزرگی..قتی که منم هشت سالم بود در مزرعه کار میکردم.

در این زمان ووکا تصمیم گرفت که همه چیز رو خیلی بد انجام بده.اون فکر میکرد اگر همه چیز رو خیلی بد انجام بده و مادر بزرگ اون رو وادار به انجام کار نخواهد کردو یک روز اوبه مغازه نرفت.عصر هنگام مادر بزرگ به او گفت:(امروز ما شام نمیخوریم چون پنیر نداریم).

ووکا با شکم گرسنه رفت خوابید.

_مادر بزرگ در حالی که همه چیز رو فهمیده بود به او گفت:( هیچ چیزی به تو کمک نمیکنه،تو اینجا زندگی خواهی کرد و به کار کردن عادت میکنی و دیگه به مادر بزرگت علاقه مند میشی.

ووکا جدی با حالتی جدی به او نگاه میکرد ولی چیزی نمیگفت.

روز بعد ووکا در مورد مادر بزرگش به دوستش ویته (نام پسرک)گفت.

  ویته گفت:تو هنوز او را نمیشناسی،او هر کاری بخواهد میتواند انجام دهد.همه در روستا او را خیلی دوست دارند.او خیلی میداند،او حتی میتواند(بیماران را) معالجه کند.

یکی از همسایه های ما سر درد شدیدی داشت و دوا ها (یا دارو ها )به او کمکی نمی کرد،اما مادر بزرگ تو او را سریعا با گیاه هامعالجه کرد.

_ووکا با هیجان پرسید:او دیگه چه کار هایی میتواند انجام دهد؟

_ویته پاسخ داد: همه چیز.او همه ی درخت ها و همه ی گیاه ها(یا علف ها) را در جنگل میشناسد و دیگر اینکه او همیشه میداند که افراد دارند به چه چیزی فکر میکنند.

_ووکا گفت:درسته،او همیشه میداند که به چه چیزی فکر میکنم.

ووکا دید که مادربزرگ همه کاری میتوانست انجام دهد و در خانه و مزرعه خیلی کار میکرد.

یک روز آنها (ووکا و مادر بزرگ) بهمراهی هم به جنگل رفتند.جنگل برای مادر بزرگ شبیه خانه اش بود و همه ی گیاه ها وهمه ی درخت ها آشنا های او بودند.

مادربزرگ گیاه های مختلفی را به ووکا معرفی کرد:این گیاه سر درد رو خوب معالجه میکنه و این گیاه قلب درد رو خوب میکنه.

_ووکا پرسید:تو از کجا همه ی این ها رو میدونی؟

_من تمام عمرم را در روستا زندگی کردم،مادرم گیاه ها را به خوبی میشناخت و بمن هم همه را گفت.

_ووکا تصمیم گرفت بپرسه:مادر بزرگ چطور یکی از اهالی رو معالجه کردی؟

_چه کسی رو؟

_از اهالی روستای شما،همان فردی که سر درد شدیدی داشت و دارو ها به او کمک نمیکردند

_مادر بزرگ گفت:من دیگه در مورد اون فرد فراموش کرده بودم.چطور معالجه کردمش؟نگاه کن.من گیاه هایی رو میشناسم که در زمان سر درد کمک میکنند.

_ولی چرا دارو ها به اون کمک نمیکردند؟

_بخاطر اینکه اون اطمینان نداشت که میتونه خوب بشه.

_وتو مطمئن بودی؟

_بله.من گیاه ها رو برای او آماده کردم و گفتم که بعد از سه روز بهبود خواهی یافت.مهم اینه که اون بمن اطمینان کرد.

الآن دیگه ووکا از مادر بزرگ خوشش اومده بود و مادر بزرگ داستان های جالبی رو برای ووکا تعریف کرد. ووکا متوجه شد که مادر بزرگ خیلی میداند.او الآن موافق بود که هر کاری انجام بده،که مادر بزرگ از او پرسید که اون میخواهد که به مادر بزرگش کمک کند؟

ووکا دوست داشت که مادر بزرگ مثل کوچکتر ها برای او دل نمیسوزاند،و میخواست که مثل بزرگتر ها همه کاری انجام بده.

تابستان تمام شد و تلگرامی از مورمانسکه آمد.مادر بزرگ آن را خواند و گفت:خوب،خوشحال باش.

_پدر می آید؟

_نمی آید ولی تو باید بروی.

_ووکا پرسید:چرا؟

_برای اینکه او پدرهست و میخواهد که بروی.

_و تو چگونه زندگی خواهی کرد؟تنها؟

_اگر بخوای دوباره نزد من می آیی و اگر نخواهی یعنی که مادربزرگ بدی داری.

ووکا میخواست به مادربزرگ بگه که چقدر او را دوست دارد اما نمیتوانست.ووکا (سر جایش)ایستاد و گریه کرد.

 




طبقه بندی: داستانک های روسی،
♥ نوشته شده در دوشنبه 12 مرداد 1394 ساعت 10:38 ق.ظ توسط сахар : نظرات()


Design By : Bia2skin.ir